عاشق نبودی تو من عاشقت بودم

                                                     در قبله گاه عشق بودی تو معبودم

 روزی که می گفتی من با تو می مانم

            روزی که دانستی من بی تو میمیرم

                 روز ی که با عشقت بستی به زنجیرم

                         بازنده من بودم ابن بوده تقدیرم

                              خوش باوری بودم پیش نگاه تو

                                   هر دم ز چشمانت خواندم کلامی نو

                                     عشق تو چون برگی در دست طوفان بود

                                      دل کندن و رفتن پیش تو آسان بود

                             روز ی به من گفتی دیگر نمی مانم

                     گفتم که می میرم گفتی که می دانم

            باور نمی کردم هرگز جدایی را

 آن آمدن با عشق این بی وفایی را